In de voormalige Prins Hendrikkazerne in Nijmegen-Oost wonen al een hele tijd mensen uit uiteenlopende landen, met verschillende talen en eigen verhalen. Achter het karakteristieke hoofdgebouw liggen de woongebouwen van het asielzoekerscentrum, midden in de wijk. Ondanks de mooie locatie kan de verbinding met de buurt nog wat beter en soms is er wat spanning of onbegrip. Buurtgroeier, Osama, herinnert zich dat een buurvrouw meerdere keren langs kwam. ‘’Ze zei: ik hoor de hele dag Arabisch in de straat en dat geeft mij stress.’’
Vanuit daar ontstond een simpel idee: “als we iets doen voor de buren, krijgen ze misschien een beter idee over het AZC,” vertelt Osama. De AZC jongeren willen zich niet terugtrekken, maar het gesprek aangaan. Osama besprak het met een aantal vrienden en het idee groeide uit tot de allereerste buurtbarbecue.
Met een klein groepje gingen ze langs de deuren in de wijk. Om flyers uit te delen en vooral om buurtgenoten persoonlijk uit te nodigen. “Het was heel spannend in het begin, maar de meeste mensen reageerden heel positief.” Die korte gesprekken aan de voordeur bleken al een eerste stap richting meer contact.
De bijdrage van Buurtgroei werd aangevuld door het COA en de organisatie lag volledig in handen van de AZC-bewoners zelf. Taken werden verdeeld: een groep regelde het vlees en de salades, een andere groep zorgde voor drankjes en thee en weer een andere groep voor de muziek. De dag voor de barbecue stond een groep van tien mannen samen te koken en voor te bereiden. “Iedereen deed iets. Zo voelde het echt als van ons allemaal.” vertelt Osama trots.
Op 22 augustus 2025 stroomde het terrein vol. Al snel werd duidelijk dat het om een grote opkomst ging. “Het waren zeker meer dan tweehonderd mensen.” Bewoners van het AZC, buren uit de wijk, kinderen, jongeren en ouderen. Er was muziek en er werd gedanst. Een jongen die Syrische rap deed, meisjes die streetdance dansten en een klein jongetje dat een lied van Kinderen voor Kinderen zong.
Buren maakten foto’s en filmpjes. Anderen bleven vooral kijken en praten. Een bijzonder moment was toen een buurvrouw fruit meebracht om te delen. “Dat was echt lief.’’ zegt Osama. Voor de bewoners van het AZC werd de barbecue een bijzondere dag. Het liet zien dat contact mogelijk is. “Normaal spreken we elkaar bijna niet. Maar door zoiets te organiseren, ontstaat er ineens wel contact.” De wens voor de toekomst is voor Osama duidelijk. “We willen dit zeker opnieuw doen. Misschien groter, met nog meer straten erbij.”
Wat begint als een simpel idee, groeit uit tot een dag van ontmoeting en verbinding. Samen koken, samen eten en samen zijn. Een barbecue die laat zien hoe krachtig een simpel idee kan zijn, wanneer bewoners zelf het initiatief nemen.
