In september 2025, tijdens Burendag, liet Joni haar wijk rondom de Maria Geboortekerk op een andere manier zien. Met een flyer nodigde ze haar buren uit voor een gezamenlijke wandeling. Een simpel idee met een duidelijke intentie: laten ervaren dat de wijk meer is dan huizen en straten. Dat het een biotoop is, vol soorten, menselijke en niet-menselijke.
Het idee was om een halfuurtje te gaan wandelen. In werkelijkheid werd het een tocht van twee uur met ongeveer twintig buurtbewoners. Sommigen kenden elkaar al, anderen ontmoetten elkaar voor het eerst. Joni vertelde over de natuur in de wijk. Welke soorten er leven, hoe oud de wijk is en waarom juist de combinatie van oude huizen, de kerk en het groen zo bijzonder is.
Joni weet dankzij haar werk als geen ander hoeveel mensen willen bijdragen aan natuurherstel, maar vaak niet weten waar te beginnen. “Mensen willen veel doen voor de natuur, maar wat kun je doen op welke plek en waar komt het het beste tot z’n recht? En belangrijker: kunnen we het samen doen? Dat creëert momentum en effectiviteit voor maatregelen.”
Tijdens haar dagelijkse wandelingen met haar hondje merkte ze op hoeveel potentie er in de wijk ligt. Joni voelde de behoefte om juist hier, in haar eigen leefomgeving, iets te betekenen. Dankzij Buurtgroei kreeg dat idee vorm. Met de bijdrage van 1.000 euro kon Joni ‘cadeautjes’ uitdelen aan de wijk: gierzwaluwkasten, vleermuiskasten en huismuskasten. Kleine ingrepen met grote symbolische waarde: samen zorgen voor de natuur, letterlijk aan en rond de eigen huizen.
Na de wandeling ontstond er een appgroep waarin buren elkaar steeds vaker weten te vinden. Het contact dat er al was, wordt hechter en breder. Nieuwe betrokken buren sloten aan en er ontstond zelfs een nieuw idee: tuinen met elkaar verbinden om een egelsnelweg aan te leggen. Voor Joni zelf veranderde er ook veel. “Ik kan niet meer incognito over straat,” zegt ze lachend. “Mensen spreken me aan over wat ze zien in de wijk.” Ze merkt meer onderling contact en voelt hoe haar eigen cirkel van invloed is gegroeid. “Voor mij persoonlijk is het fijn om juist hier iets te kunnen doen voor de natuur.”
Buurtgroei maakte het mogelijk om gewoon te beginnen en iets tastbaars te geven. En daar wil ze op voortbouwen. Bloembollen, zaden, extra muskasten of misschien egelhuisjes: het contact dat er nu is, biedt kansen voor meer. Zelfs buiten de wijk werkt het aanstekelijk. Zo groeit er langzaam een beweging. Van buren die elkaar vinden, van tuinen die verbonden raken en van een wijk die steeds meer als gezamenlijke leefomgeving wordt gezien.
